Bölüm 1

Alacakaranlık bu olsa gerek. Saat gece yarısını çoktan geçmiş firari uykum yine kayıp.Saatin bu kadar ileri olmasına şaşırmamak elde değil zaman çok çabuk akıp gidiyor ve ben yine ıssız sokakların tozlu kaldırımlarında kendimi sürüklüyorum.Yaşlandığımın farkındayım. Yetersiz kalmamalı ömrüm. Daha yapacak bir çok işim olduğunu da biliyorum.Fırsat bu değil mi; zamanın olması ve yahut biraz daha vakit.

Sadece ısınmak değildi amacım. Yanan odunun çıkardığı sesleri özlemişim. O çatır çatır yanan kavak odunun sesini ortama fon yapıp sigara içmeyi özlemişim...
Sabah erkenden kalkmalıydım. Bu yüzden şimdi yatıyorum ve yine sabahın o ıssız saatlerinde, dün geceden elimde kalan biletleri satacağım.
İnsanlar kendi şanslarına güvenmekte haklılar çünkü insan gerçekten şanslıdır. Büyük ikramiyenin hayaliyle yaşarlar. Bir anda hayatlarını daha zengin sürdürmeyi hayal ederler. Bu yönleri onların sadece aciz olduğunu göstermez onlar sadece aciz değil bir bakıma da hayattan umutları olan insanlar.

Bir çay daha içip kahveden ayrılmak istiyorum, öğleden sonra yine geleceğim o zaman bilet satabilirim. Bir kaç dakika sonra Rıfat’a parayı verip kahveden ayrıldım.